Het project waar we nu geld voor inzamelen

Terre des Homme Groningen zet zich in voor kansarme kinderen. Onze missie voor 2012/2013 is om 25.000 euro in te zamelen voor het onderstaande project. Bijzonder aan de keuze voor dit project is dat onze voorzitter, Bernd de Nijs, met mede dank aan de Postcodeloterij, dit project onlangs heeft bezocht om na te gaan hoe het ingezamelde geld wordt besteed en wat het  resultaat van deze hulp op de kinderen is. Zie hiervoor ook het interview dat onze voorzitter met OOGTV had.

 

WRAP- Kenia

In Kenia komen seksueel geweld en kindermishandeling op grote schaal voor. Geweld is een bijna algemeen geaccepteerd verschijnsel in de samenleving, en met name meisjes en vrouwen zijn vaak het doelwit. Culturele tradities en de ondergeschikte positie van de vrouw maken hen kwetsbaar voor fysiek of psychisch geweld, verkrachting, mishandeling, seksuele intimidatie, incest en pedofilie.

Women’s Rights Awareness Programme
Samen met onze lokale partner Women’s Rights Awareness Programme(WRAP) beschermen we minderjarige slachtoffers van mishandeling en seksueel misbruik; en kinderen en vrouwen die groot gevaar lopen slachtoffer te worden en werken we aan preventie. WRAP is een van de weinige hulpverlenende instanties in Kenia met een breed scala aan diensten voor kwetsbare kinderen en vrouwen en voor slachtoffers van seksueel misbruik en mishandeling.

Opvangcentrum, juridische bijstand en voorlichting
WRAP heeft in Nairobi een opvangcentrum op een geheim adres, waar slachtoffers in veiligheid kunnen bijkomen van hun traumatische ervaring en waar kinderen en vrouwen die in een bedreigende situatie leven zich kunnen verschuilen.

We bieden daarnaast juridische bijstand en psychosociale hulp zoals therapie en bemiddeling zodat de slachtoffers uiteindelijk weer in hun eigen omgeving kunnen wonen.

Via opbouwwerk en voorlichting aan de gemeenschap werken we aan het verstevigen van de sociale verbanden in de samenleving, een belangrijk instrument om seksueel geweld en mishandeling te signaleren en te voorkomen. Met buurtcontroles en een versterkt sociaal vangnet kunnen slachtoffers in hun eigen omgeving opgevangen en geholpen worden.

In Kenia komen seksueel geweld en kindermishandeling op grote schaal voor. We beschermen (potentiële) slachtoffers van mishandeling en zetten in op preventie.

Lastig gevallen
De zesjarige Jane* belandt via een lokaal actiecentrum voor vrouwenrechten helemaal in haar eentje in het WRAP opvangcentrum in Nairobi. Ze komt van het arme platteland van Kenia. De WRAP medewerkers praten met haar, om haar familie te kunnen traceren.

Jane vertelt dat haar moeder is overleden, en dat haar vader is hertrouwd. Ze heeft twee stiefzusjes. Zelf zegt ze bij haar grootmoeder te wonen. Als een oom op bezoek komt kan het meisje niet meer stoppen met huilen. Ze weigert echter met haar vader te praten, want die valt haar naar eigen zeggen alleen maar lastig. Uitleggen wat ze met ‘lastig vallen’ bedoelt wil ze eigenlijk niet. Maar uiteindelijk komt het hoge woord eruit: haar vader misbruikt haar bijna iedere avond. Het seksuele misbruik is al zeker vier jaar aan de gang. Het meisje zegt dat haar stiefmoeder met haar twee kinderen is weggelopen toen ze er achter kwam.

Jane heeft veel last van ernstige buikpijn, maar is nog nooit voor onderzoek naar de dokter gebracht. WRAP brengt haar onmiddellijk naar het ziekenhuis voor medisch onderzoek. Ook krijgt ze intensieve therapie, om het meisje te helpen dit familiedrama te verwerken. Op termijn gaat WRAP er voor zorgen dat Jane bij een van haar familieleden kan wonen – gelukkig heeft ze veel familieleden die haar graag een nieuw thuis willen en kunnen geven. Maar voorlopig kan het meisje even op adem komen op het schuiladres van WRAP.
* Niet haar echte naam om haar te beschermen

Tekening Peter
Ooggetuige
“Mijn naam is Peter. Ik ben vijftien jaar oud. Mijn vriendjes heten Kiaiva en Felix. Ik vind het thuis niet leuk omdat mijn ouders altijd ruzie maken en vechten. Mijn ouders drinken altijd alcohol.  Ik vind het fijn hier in het WRAP huis, want op straat kon ik vaak niet slapen van de honger. Ook leren we hier dingen, zelfs al kunnen we niet naar school. Tekenen en zwemmen vind ik leuk. Ik wil heel graag ooit een grote bus besturen.”

Peter (niet zijn echte naam om hem te beschermen) leeft al vijf jaar op straat, op de vlucht voor de verwaarlozing en mishandeling door zijn alocholistische ouders. Op straat was hij ooggetuige van een schietpartij, waarbij een vader en zoon zijn doodgeschoten. Omdat de vermoedelijke dader een politieman is, woont Peter tijdelijk bij WRAP zodat hij in alle veiligheid kan getuigen in de rechtszaak. Na de rechtszaak gaat hij naar een opvangcentrum voor straatkinderen, voor verdere hulp en rehabilitatie.